اتو رنک روانشناس وینی-امریکایی، دست پرورده، همکار و منتقد زیگموند فروید تاثیر بسزایی در روانشناسی امریکا داشته است.   رنک از سال 1906  دبیر انجمن روانکاوری وین و به مدت 18 سال نزدیکترین همکار فروید و یک نویسنده روانکاوانه پرکار و با نفوذ بوده است. حوزه فعالیت اوهنر، موسیقی، ادبیات، مردم شناسی، تاریخ، علوم و فلسفه را شامل می شود.

او بواسطه آلفرد آدلر با فروید کسی که او را به  دانشگاه وین فرستاد، ملاقات کرد. در سال 1912 دکترای خود را گرفت. تا آن زمان رنک کتابهایی در زمینه های هنر،اسطوره، زنای با محارم و افسانه های لوهنگرین انتشار داده بود. بعد از جنگ جهانی اول او آموزش در موسسه روانکاوی وین را مدیریت کرد.        

 درسال 1924 از انجمن روانکاوی دکترای افتخاری دریافت کرد. اما همکاری او با ساندور فرنچای در رابطه با فن روان درمانی فعال تر و کتاب بحث برانگیز او تحت عنوان«ضربه تولد » باعث انتقاد فرویدی های محافظه کار شد. رنک روان درمانی مساوات طلبانه تری را متمرکز بر اینجا و اکنون، روابط واقعی، ذهن خودآگاه و اراده در مقابل موارد تاریخ گذشته از قبیل انتقال، روند ناخودآگاهی و خواست توسعه داد. امروزه ایده او درابطه با مادر و فرزند و روان درمانی میان فردی (بین افراد)جریان روز است اما در سال 1926 باعث گسست نهایی او از فروید شد.

 او در سال 1935 به نیویورک نقل مکان و در آن جا بطور گسترده ای سخنرانی و تدریس و روانکاوی کرد. ( همسر اول او بیه تا،به عنوان یک روانکاو غیرحرفه ای متخصص کودکان، در بوستون فعالیت می کرد جاییکه در سال 1967 در گذشت).. نوشته های پست فرویدی رنک شامل: روانشناسی و روح (1930)، هنر و هنرمند (1932)، آموزش مدرن(1932)، اراده درمانی(1936) و حقیقت و واقعیت(1936) می شود. رنک در نوشته های ارنست بکر و آنیس نین مورد توجه گروه وسیع تری از مردم قرار گرفت(انکار مرگ 1973).

وی در اکتبر 1939 از همسر اول خود جدا شد و با برنامه ای برای تبعیت و نقل مکان به کالیفرنیا دوباره ازدواج کرد. او عاشق کشور جدید خود و مارک تواین نویسنده مورد علاقه وی بود، کسی که نام مستعار«هاک» را از او گرفت.اتو رنک در واکنشی به سولفونامید در سن 55 سالگی یک ماه بعداز فروید درگذشت.

همزاد به مثابه خود نامیرا/پی دی اف